



















Techno. Iets waar je de laatste tijd heel veel over hoort, en tegenwoordig ook uit de hoeken waar je het normaal nooit vandaan zou horen komen. Het begint steeds meer bekendheid te creëren, iets waar gemende gevoelens over zijn.
White Noise is in de afgelopen paar maanden hét techno evenement voor studentikoos Breda. Een terugkerend evenement in de Boulevard, waar ze elke editie een stap vooruit maken. De afgelopen stap die is gezet, is een behoorlijke stap geweest.
‘White Noise’ is ‘Night Noise’ geworden, is van een dinsdag naar een vrijdag verplaatst, en Night Noise is verhuisd naar de Mezz. Een logische, maar toch behoorlijke vooruitgang.
Met deze vooruitgang, hoort natuurlijk ook een passend feestje, om al het nieuws te introduceren. Zo stond de headliner van de vorige keer; Minilab, deze keer als opwarmer voor de main act: Sasha Carassi. Een italiaanse DJ met gigantisch dikke platen op zijn naam. Alle ingrediënten voor een leuk feestje dus.
Het is een uurtje of half twaalf wanneer ik de ijskoude buitenlucht achter me laat en de Mezz in stap. Ik stamp de sneeuw van mijn schoenen en loop naar de garderobe om mijn jas, vest, handschoenen en muts op te hangen. Dertien graden onder nul, het is toch van de zotte. Nog meer dan eerst hoop ik op een avond met muziek en een sfeer waar ik wel warm van word.
Na de eerste munten van de avond te hebben gehaald loop ik de Dommelsch Zaal in, waar het in ieder geval lekker warm is. De eerste DJ’s van de avond zijn Enrico Fuerte en Pascal P, die back to back het volk in de Mezz klaar moeten stomen voor het hoogtepunt van de avond. Wat me echter opvalt is dat ze al bijzonder hard aan het draaien zijn voor het tijdstip. Hoe moeten de volgende DJ’s overheen kunnen gaan? Desondanks draaien ze lekker, en de Dommelsch Zaal begint steeds wat drukker te worden.
De eerste biertjes gaan er lekker in, en mensen worden losser en gaan voorzichtig wat heen en weer bewegen. Ondertussen ben ik mensen aan het kijken, en verbaas ik me over wat voor volk zich naar techno op vrijdagavond in Breda begeeft. De ervaren techno-gangers worden afgewisseld met nieuw bloed, en dat geeft een apart beeld. Mannen en vrouwen die overduidelijk op zijn plek zijn, worden afgewisseld met feestgangers die nog moeten wennen voordat ze zich over kunnen geven.
Afijn. We zijn hier om muziek te luisteren, en Minilab maakt zich klaar om de versnelling een standje hoger te zetten. De hoofdtelefoons worden ingeprikt, en het geluid wordt al snel een stuk dieper. De TV’s die gepresenteerd staan als decor beginnen te trillen, en Minilab slaat in als een bom. De handjes gaan rustig omhoog, er wordt duidelijk dat van Minilab het een en ander wordt verwacht.
Minilab was namelijk de headliner van de vorige editie White Noise, en ondergetekende, die er toendertijd ook bij was, kan bevestigen dat deze verwachtingen niet totaal misplaatst zijn.
Minilab stelt niet teleur en slaat aan bij het dansende publiek. Steeds iets harder, en steeds komen meer mensen los. Sasha Carassi komt in beeld naast de DJ booth, en draagt wat dingen op aan, wat ik denk dat de geluidsman was. Deze geluidsman gaat in de weer met van alles in nog wat bij de DJ booth en ineens is daar doodse stilte. Wat er precies fout ging is naar mijn weten niet bekend, maar dat de flow eruit is, en de DJ’s van Minilab wat geïrriteerd ogen is een ding wat duidelijk is.
Al snel is daar de tijd voor Sasha Carassi om zijn opwachting te maken, en te laten zien waarom juist hij, helemaal naar Nederland is gekomen om af te sluiten op deze tot nu toe vrij geslaagde vrijdagavond. Sasha Carassi gaat door op dezelfde voet verder, en knalt lekker door.
In verband met een vroege werkdag de volgende dag heb ik het einde helaas niet gered. Op een gegeven moment hoorde ik de kapsalon roepen, en het was voor mij tijd om de kou weer te trotseren.
De eerste keer Night Noise heb ik ervaren als een goede primeur. Het was weinig vergelijkbaar met White Noise, maar wegens zoveel veranderingen is dat natuurlijk niet meer dan logisch. Als je van dinsdag naar vrijdag verhuist, dan weet je al dat er ander publiek op af komt, tel daar dan eens bij dat ze geswitched zijn van locatie, entree prijs, organisatie naam, etc. en dan kun je je voorstellen dat het een heel ander feest wordt.
Het kan natuurlijk de pret niet drukken. De DJ’s waren goed, de entreeprijs niet absurd en de sfeer was met name aan het eind van het feest toch wel behoorlijk. Wat ik de volgende keer hoop te zien, zijn wat meer mensen, en een duidelijke stijgende lijn in de muziek. Niet al hard beginnen, dan wordt het moeilijk er overheen te gaan als de DJ daarna, en de climax van de avond hoor natuurlijk niet om 23:15 te zijn.
Bezoek BeBreda ook op: